Neurobiologiczne podłoże alkoholizmu - uzależnienie jako choroba mózgu
Uzależnienie od alkoholu nie jest kwestią słabości charakteru ani moralnym upadkiem. Współczesna neurobiologia jednoznacznie klasyfikuje alkoholizm jako przewlekłą chorobę ośrodkowego układu nerwowego, w której etanol trwale modyfikuje obwody neuronalne odpowiedzialne za motywację, kontrolę impulsów i odczuwanie przyjemności.
Dopamina i przebudowa układu nagrody
Alkohol etylowy podnosi stężenie dopaminy w jądrze półleżącym - strukturze centralnej dla systemu nagrody. Przy jednorazowym epizodzie picia efekt ustępuje szybko, lecz przy wielokrotnym powtarzaniu mózg przestawia punkt odniesienia: bazowy poziom dopaminy spada, a jedynie kolejna dawka alkoholu przywraca go do "normy". To mechanizm, który sprawia, że pacjent pije nie po przyjemność, lecz po ulgę od dysforii.
Trzy płaszczyzny choroby alkoholowej
- Płaszczyzna neurochemiczna - obniżona wrażliwość receptorów GABA, kompensacyjna nadaktywność glutaminianu, zaburzenia osi podwzgórze-przysadka-nadnercza prowadzące do chronicznego stresu
- Płaszczyzna poznawczo-emocjonalna - obsesyjne myśli o piciu, automatyczne sięganie po alkohol w sytuacjach stresowych, zniekształcenia poznawcze typu "potrzebuję jednego drinka, żeby się uspokoić"
- Płaszczyzna relacyjna - wycofywanie się z kontaktów z osobami niepijącymi, konflikty z partnerem i dziećmi, utrata zaufania w środowisku zawodowym
Dlatego leczenie alkoholizmu w Łomży prowadzone przez Nasz Gabinet Łomża obejmuje równolegle farmakoterapię (korekta neurochemii), psychoterapię (zmiana wzorców myślenia) i wsparcie społeczne (odbudowa relacji). Działanie wyłącznie na jednym poziomie nie daje trwałych rezultatów.

